Santiago de Compostela to miejscowość położona w hiszpańskiej Galicji na krańcu Europy. Według prastarej tradycji znajduje się tam grób św. Jakuba Starszego, Apostoła – jedyny grób apostolski na północ od Alp. Już od końca VIII wieku pielgrzymują tam narody zamieszkujące Europę. Nasilenie tych pielgrzymek następuje w wiekach XII-XIV. Powstaje cały system dróg pielgrzymich, schronisk, klasztorów i sanktuariów „na szlaku do św. Jakuba”. Papieże ówczesnych czasów uznali to miejsce za jedno z trzech najważniejszych(obok Rzymu i Jerozolimy) miejsc chrześcijaństwa. Pielgrzymkę do grobu św. Jakuba w Composteli uznano za równoważną pielgrzymce do Jerozolimy. W 1122 roku papież Kalikst II nadał Composteli prawo roku Jubileuszowego, który wypada zawsze wtedy, gdy 25 lipiec – Święto św. Jakuba – wypada w niedzielę. Tak będzie w roku następnym, 2010.
W wiekach późniejszych sława Grobu św. Jakuba w Composteli przycichła – drogi jakubowe, schroniska, klasztory i sanktuaria zamieniały się w ruinę. Ponownego odkrycia Composteli dokonał papież Jan Paweł II, gdy sam dwukrotnie tam pielgrzymował (1982 i 1998) i tam zaprosił młodzież z całego świata na IV Światowe Dni Młodzieży. Rozpoczął się renesans pielgrzymowania do św. Jakuba. Szlak od granicy francusko-hiszpańskiej liczy 800 km i przebywa się go w około 35 dniach. Pielgrzymuje się zasadniczo samotnie lub w małych 2-3 osobowych grupach.
W ostatnich latach Santiago de Compostela jest jednym z największych w Europie centrów pielgrzymkowych. Rocznie przybywa tu ok. 6 mln odwiedzających, z których blisko 100 tys. Wędruje prastarym szlakiem pieszo.
Dlaczego jest to dla nas w Nysie ważne? Prawdopodobnie pierwszym, jeszcze drewnianym, kościołem w Nysie opiekowali się benedyktyni z Ołomuńca, którzy byli niejako stróżami szlaków jakubowych w tej części Europy. Stąd właśnie św. Jakub – nasz patron – ukazywany zawsze jako pielgrzym z laską w ręku, z dużym kapeluszem i nieodłączną muszlą, którą znajdowano u końca pielgrzymki, nad brzegami Atlantyku( a służyła jako naczynie do czerpania wody.
Niewielu z nas – a jedna taka osoba jest mi w Nysie znana – wybierze się na kraniec Europy, pieszo, do Grobu św. Jakuba. Proponuję więc, na zakończenie odpustowego rozważania, przejść szlakiem jakubowym w naszym kościele, zatrzymując się medytacyjnie przy obrazach i figurach naszego Patrona.

1.Portal Główny – na środku, u samej góry stoi potężna, kamienna figura naszego Patrona. Patrzy na Rynek miasta i z daleka wita pielgrzymów, ukazując im Pismo św., księgę życia.

2.Kaplica Wniebowzięcia NMP, gdy wchodzimy do kościoła – pierwsza po prawej stronie. Całą szczytową ścianę wypełnia wielkie malowidło na płótnie z drugiej połowy XVII wieku. Jest to obraz, który do końca XIX wieku był w ołtarzu głównym. Przedstawia Trójcę Świętą, Matkę Bożą Wniebowziętą w otoczeniu aniołów, półpostać św. Jadwigi oraz patronów naszego kościoła: św. Mikołaja(w szatach biskupich) i św. Jakuba(w stroju pielgrzyma) jak ratują płonące miasto, podpalone przez Szwedów w czasie wojny Trzydziestoletniej. Panorama płonącej Nysy jest w prawym, dolnym rogu obrazu. Warto być w zażyłości z świętymi patronami, którzy chronią nas przed złem.

3.Kaplica św. Jakuba(siódma od wejścia po prawej stronie). W małowartościowym neogotyckim ołtarzu stoi wielka drewniana figura naszego Świętego w stroju pielgrzyma. Obok święte męczennice Katarzyna i Barbara. W oknie zachowały się resztki XIX wiecnego witraża, przedstawiające ścięcie św. Jakuba.
Oddał życie za wiarę! Co ja robię dla swojej wiary?

4.Ołtarz Główny-Tryptyk Ukrzyżowania. Z prawej strony stoi relikwiarz z figurą św. Jakuba(po drugiej stronie Tryptyku – św. Mikołaj).
Wiara jest darem. Moc wiary płynie z Krzyża Chrystusa.

5.Baptysterium(kaplica za głównym ołtarzem). Na nastawie ołtarzowej, z lewej strony, drewniana, złocona figura naszego Świętego. Po konserwacji wygląda pięknie. Została jednak odnaleziona w jakimś zakamarku całkowicie zniszczona, spróchniała.
O wiarę trzeba dbać, bo spróchnieje!

6.Chór Mieszczański. Na emporze tego chóru znajduje się renesansowa galeria Apostołów w renesansowych pozach, półleżąc. Wśród nich jest św. Jakub, odpoczywa.
Chrystus zachęcał swych uczniów, aby nieco odpoczęli. Odpoczynkiem u boku Chrystusa jest modlitwa.

Oto krótki Szlak do św. Jakuba w Nysie. Niech ta odpustowa medytacja pozwoli nam radośnie przeżyć nasze święto i umocnić się w wierze.

Ks. Proboszcz.