Wnętrze dzwonnicy zabudowane było drewnianą więźbą, na poszczególnych piętrach wisiały dzwony. Do pierwszej wojny światowej było ich osiem. Wśród nich największy „św. Jakub”, ważący 8200 kg, odlany w Nysie w 1494 roku przez nyskiego ludwisarza Bartłomieja Lindenradta. Rekwizycje wojenne pozbawiły dzwonnicę dzwonów, pozostał tylko „św. Jakub”, który stopił się w czasie pożaru dzwonnicy w 1945 roku.
    W latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku, z resztek stopionego, we wnętrzu tej dzwonnicy, odlano dwa nowe dzwony.
    Obecnie na czwartej kondygnacji znajduje się dziewięć dzwonów oraz zegar z kurantem ufundowany w 2003 roku przez Radę Miejską i Burmistrza Nysy.

SKARB ŚW. JAKUBA
    Nysa była ongiś na Śląsku centrum sztuki złotniczej. Już w roku 1300 odnotowany jest pierwszy złotnik (aurifaber). Do końca XIX wieku jest 176 rzemieślników pracujących w złocie i srebrze. Nyscy złotnicy, poprzez kontakty z europejskimi centrami sztuki złotniczej (np. Augsburg, Wiedeń), reprezentowali prawdziwie europejski poziom.
    Zamawiającymi i pierwszymi odbiorcami dzieł nyskich złotników byli przede wszystkim biskupi wrocławscy, rezydujący w stolicy swego księstwa, Nysie, członkowie dworu biskupiego, wyższe duchowieństwo, kanonicy kapituły kolegiackiej św. Mikołaja oraz bogaty patrycjat nyski i różne bractwa.
    W 1998 roku parafia obchodziła 800-lecie poświęcenia pierwszego kościoła parafialnego. Z tej okazji, w salach Muzeum Miejskiego (dawny pałac biskupi), zorganizowano wystawę sprzętów liturgicznych, niektórych dokumentów, obrazów i rzeźb należących do parafii.
    Wystawa została zatytułowana „Ze skarbca św. Jakuba” i unaoczniła, jak wspaniałe dzieła sztuki sakralnej - przede wszystkim złotnictwo - znajdują się w posiadaniu parafii. Na co dzień cały ten przebogaty zbiór przechowywany jest w sejfach, kasach pancernych, skarbcu katedralnym, a częściowo używany w liturgii.
    Przy okazji wystawy zrodziła się myśl stałej ekspozycji większości tych dzieł sztuki, a przede wszystkim, złotnictwa. Zaczęto też wówczas ten zbiór nazywać „Skarbem św. Jakuba”.
    Sensacyjna jest historia uratowania tego skarbu z pożogi wojennej 1945 roku oraz frontowego i powojennego plądrowania miasta. Otóż ostatni niemiecki proboszcz, ks. dr Wawra, wraz z dwoma współpracownikami, zamurował skarb w specjalnej skrytce pod prezbiterium kościoła św. Jakuba. Dopiero w latach pięćdziesiątych XX wieku przekazano, przez zaufaną osobę, skarb ówczesnemu proboszczowi śp. ks. Prałatowi Józefowi Kądziołce.

piwnicy sprzętu domowego, porcelany i naczyń liturgicznych. Po wyburzeniu muru, we wskazanym miejscu, okazało się, że skrytka jest nietknięta. Wśród naczyń liturgicznych - większość z początku XX wieku - znalazły się trzy rarytasy:
 1. Srebrne, złocone cyborium autorstwa Martina Vogelhunda (jako wybitny złotnik działał w Nysie w latach 1698-1741).
 2. Późnobarokowa monstrancja wysadzana licznymi półszlachetnymi kamieniami (brak cech autorskich).
 3. Bogato rzeźbione, srebrne okładki do mszału z medalionem św. Jakuba (str. przednia) i św. Agnieszki (str. tylna) oraz datą powstania (1766 r.) i nazwiskiem fundatora („sub parocho Ioan. Ios. L.B. de Rosencrantz”), brak cech autorskich.
    I tak coraz bardziej dojrzewał pomysł stworzenia galerii dla wystawienia „Skarbu św. Jakuba”, aby udostępnić te cudowna działa sztuki współczesnym nysanom i odwiedzającym miasto turystom. Jedynym miejscem możliwym i właściwym na taką galerię wydawała się być dzwonnica katedralna.

GALERIA-SKARBIEC ŚW. JAKUBA
    Puste wypalone wnętrze dzwonnicy zakończone od góry platformą dzwonów i tarasem widokowym, zaś od dołu - magazynem budowlanym i „rupieciarnią”, zaczyna inspirować architektów, geometrów, muzealników i konstruktorów. Powstają pierwsze koncepcje, rysunki, wyobrażenia tego, co tu ma powstać.
    Kluczową rolę odgrywa sprawę sfinansowania całej budowy galerii. Parafii nie stać na taki wydatek. Trzeba szukać sponsorów, najlepiej w Niemczech, gdzie żyją jeszcze dawni nysanie, którym na sercu leży ochrona dóbr kultury śląskiej. Po wielu zabiegach, rozmowach i wizytach udało się ustalić główne źródła finansowania budowy i wyposażenia galerii „Skarbiec św. Jakuba” w dzwonnicy katedralnej w Nysie.
    Są to: fundacja Erika-Simon-Stiftung Rinteln, Landkreis Hildesheim i tamtejsza Kreissparkasse, Neisser Kultur und Heimatbund, wiele osób prywatnych i nasza Fundacja Ratowania Zabytków Katedry Nyskiej.
    Znany w Nysie architekt, pan inż. Alojzy Tomiczek, wypracował i przedstawił ciekawą koncepcję architektoniczną galerii. Pod jego kierunkiem skompletowana została cała dokumentacja i stosowne zezwolenia. Firma GNIOT-POL z Kurzni k/Brzegu podjęła się wykonania stalowo-szklanej konstrukcji galerii. Zakład remontowo-budowlany pana Kurnatowskiego z Nysy przejął pozostałe prace budowlane.